zondag 25 maart 2012

Emma

Ooh ik schaamde me dood. Was ik even blij dat Sirius niet me meteen vragend aan keek naar zijn cadeau. Ik had nog laten we zeggen vier uur voor ik echt met iets moest komen. Maar met wat. 'Wat heb je al gehad?' vroeg Eve aan hem nadat ze even op keek van het gefluister van haar en Remus. Waar hadden ze het over. 'Spullen van Zonko's van Moony en Firewhiskey van Prongs.' Terwijl Sirius het zei hield hij mijn hand vast. Oh god nu ging hij me aan kijken. En dat deed hij ook. Ik glimlachte onschuldig. 'Voor mijne moet je nog wachten.' zei ik en ik draaide mijn gezicht zo naar Eve dat hij het niet kon zien en mijn glimlach trok weg. Wat moest ik nou doen! Okay ik moest opsommen in mijn hoofd waar hij van hield. Firewhiskey. Zonko's. Honeydukes. Nee nee dat was allemaal al geweest plus ik wilde iets speciaals. Hij hield van motors, quidditch maar niet om te spelen maar te kijken. Hij hield van van.. meisjes, maar nu niet meer in meervoud mocht ik hopen. Ik draaide een lok haar om mijn vinger van mijn nog vrije hand. Oh kom op. Ik kon moeilijk naar Hogsmeade afrennen om nog iets te zoeken. Ik keek naar James, misschien kon ik hem wat vragen, als hij er nu uitzag dat hij daar ook open voor stond. Misschien kon ik een mini motor ding ergens vandaan halen en het betoveren zodat het kon vliegen, maar wat had hij daar nou aan! Ik begon alweer te trillen. 'Heb je het koud?' vroeg Sirius me en ik keek hem aan en zag dat hij me bezorgd aan keek. Genoeg bewijs dat hij van een meisje hield. Ik had misschien iets warmers aan kunnen trekken, ik had immers een dun roodbruin shirtje aan met een zwart rokje en dikke legging en mijn gewone schoenen. Hij trok me tegen zich aan. 'Niet ziek worden!' Ik moest lachen. 'Nee hoor.' Ondertussen moest ik nog steeds wat bedenken en als Sirius zo door ging leidde hij me af. Misschien vergat hij dan ook nog dat hij een cadeau moest verwachten of hij ging er inderdaad niet over door tot vanmiddag. Ik vond het zo ook wel prettig hoor. Als ik maar kon nadenken. Maar dat was zo moeilijk.

Evanlyn

Ik maakte de banden van mijn tuinbroek vast en stroopte de mouwen van mijn bloesje een beetje op. Ik maakte een schuine vlecht in mijn haar en bond het bij elkaar met een babyblauwe strik. Ik deed een doosje op mijn nachtkastje open en haalde daar een grote bril uit met een dik zwart montuur. "Zo. Het is tijd voor de hipsterbril." zei ik met een grijns. Ik had helemaal geen bril nodig, maar ik deed graag alsof. Bovendien vond ik brillen erg gaaf en vond ik het dikwijls jammer dat ik er geen nodig heb. "Schiet nou op! Straks zit hij al beneden!" zei Emma ongeduldig. Ze was al een kwartier lang klaar en zat ongeduldig met haar voeten op de grond te tikken. Lily bond ondertussen bij de andere spiegel haar haren in een staart en pakte een zwarte haarband uit de la. "Rustig maar. Het is nog maar acht uur." zei ik, terwijl ik nog even in de spiegel keek en knipoogde. "Als de jongens nu al beneden zijn, dan trakteer ik vanmiddag op boterbier." Emma's been trilde ontzettend neurotisch op en neer. "Maar wat moet ik nou doen. Ik heb nog steeds niets. En.. Hij gaat zo teleurgesteld zijn." zei Emma. Ze sloeg haar handen voor haar gezicht. Ik kon het niet helpen om te grijnzen. Gelukkig hadden Remus en ik iets bedacht om dat te voorkomen. "Het komt echt allemaal goed. Ik weet het zeker." zei ik. Ik pakte haar hand en trok haar van het bed. "Jij ook klaar, Lil?" vroeg ik. Lily maakte een instemmend, brommend geluid en we liepen met z'n drieën naar de trap. "Ze zijn er vast nog niet." zei ik opgewekt, toen we beneden waren aangekomen. "Het is ook nog maar tien over acht op een zaterdag ochtend." zei Lily een beetje nors. We kwamen de hoek om en zagen toen wat me even liet staan. Ze zaten er al wel. "Oh-oh." zei ik met een zenuwachtig lachje. "Eve!" zei Emma geïrriteerd en ze gaf me een elleboogstoot. "Oké. Dat wordt boterbier. Sorry jongens." zei ik, terwijl we verder de trap afliepen. Lily splitste zich meteen van ons af en ging op een stoel zitten die zo ver mogelijk van de jongens vandaan was. Ze pakte het boek dat ze had meegenomen en sloeg het open. Ze had kennelijk geen zin in vrolijk verjaardagsgedoe. Niet dat ik dat had verwacht. "Goodmorning." zei Emma. Haar stem trilde een klein beetje. James, Sirius en Remus keken op. James keek vrijwel meteen weer weg. Remus glimlachte even naar ons. Emma liep naar Sirius toe en ging naast hem zitten. "Gefeliciteerd." zei ze, voordat ze hem een tamelijk lange verjaardagskus gaf. Ik ging voor ze staan en kuchte even. Dat scheen niet echt te werken. Ik kuchte nog een keer. "Yo. Birthday-boy." zei ik, terwijl ik het pakketje dat ik in mijn hand had gehad op zijn schoot gooide. Sirius keek een beetje geschrokken naar mij en toen naar het pakketje. "Gefeliciteerd." zei ik met een glimlach. "Dankje." Hij grijnsde en begon het pakketje open te maken. Het was een pakket vol met snoep van Honeydukes. "Hé, dankjewel Eve!" zei hij enthousiast. "No problemo." ik liep naar James en Remus toe. James leek niet echt gelukkig, al wist ik niet zo goed waarom. Ik boog me nonchalant naar Remus en begon zacht met hem te overleggen over ons plan.