Remus

Ik had me echt even heel erg zorgen gemaakt, opzich viel het wel mee wat betreft ernst. Natuurlijk het was niet leuk maar laten we even redelijk blijven er waren ergere dingen in het leven. Dat ze hier moest blijven. Wat betreft haar broer. Dat vond ik erger. We waren geen freaks. We wisten wat we deden. Het zat in ons bloed. Okay ik was een uitzondering. Ik was een freak ik was een gevaarlijk monsterachtig ding. Een weerwolf. 'Hé waarom ga je niet met ons mee?' Ik keek verbaast naar James toen ie dat in een keer zijn. Oh ik kreeg ik nu pas de verlaten uitnodiging. Leuk. Nou ja het was op zich typisch James om zo iets te vergeten te zeggen of te vragen. Ik telde op mijn vingers. Hield me even buiten het gesprek. Ik had uiteindelijk uitgerekend dat in de eerste week van onze drie weken durende kerstvakantie het mijn harige probleempje was. Sowieso was dat de week met de kerstdagen. Dus kon ik dan ook beter thuis blijven voor mijn ouders. 'Mag ik ook mee?' Ik slikte en was in een keer uit mijn gedachten. Evanlyn wilde ook mee? Maar dat..dat zou betekenen dat. Nee. Nu kon ik al helemaal niet mee. Na het bal had ik het er sowieso nog moeilijker mee gehad maar dit. Dit sloeg echt alles. Nu ik al probeerde zoveel mogelijk afstand van haar te houden ging ze mee naar James. En ik wilde graag naar James en ik zou het ook niet af zeggen. Het was maar voor twee weken en we waren niet alleen dat scheelde ook al een hele boel. Niet veel later was James dan terug en Sirius, Emma en ik waren ook maar gaan zitten. Lily scheen niet echt blij met het idee te zijn maar ze hield wijselijk haar mond om er iets van te zeggen of ik moest me vergissen. 'Zo dat is geregeld.' James ging op de armleuning van mijn stoel zitten. 'Hé Prongs. Ik kom pas de tweede week. Na kerst bedoel ik. Je weetwel ouders.' 'De hond?' vroeg Sirius. Ik keek hem wat verbaast aan. 'Ho- Oh ja die ja. Daar moet ik wel even een weekje bij zijn anders gaat ie me straks euh..vergeten.' Lily keek me verbaast aan en Emma ook. Zelfs James scheen hem niet in een keer te begrijpen. 'Oh ja ik snap hem. Je hond.' Nee dat was slim gezegd ik snap hem. 'Was je dat beest nou alweer vergeten.' zei Sirius. Ik knikte maar. 'Ja dom van me.' James lachte onschuldig. 'Goed nou ja dat wordt een gezellige kerst!' Toch wat ontactisch vond ik. Als je na ging dat Emma eigenlijk zo'n beetje gedwongen was met ons mee te gaan wilde ze niet alleen op het kasteel blijven.

Evanlyn

'Hè? Wat? Alleen Kerstmis? Huh?' Ik griste de brief uit Lily's hand. Ik snapte er niks van. 'Eve! Ik was nog niet klaar!' zei Lily geërgerd. 'Sssh.' Ik drukte mijn vinger tegen mijn mond en fronste mijn wenkbrauwen terwijl ik de brief snel door begon te lezen. Ik keek geschokt op toen ik hem uit had en Lily griste de brief weer uit mijn handen. 'Dat kunnen ze toch niet menen? Ze maken toch een grapje hè?' zei ik terwijl ik nog een keer in mijn hoofd herhaalde wat ik had gelezen. 'Ik ben bang dat ze serieus zijn.' zei Emma. Er rolden tranen over haar wangen. Lily had de brief nu ook uit en had hem op haar schoot liggen. Remus en James waren er nu ook bij komen staan. 'Wat is er aan de hand?' vroeg Remus met een lichtelijk bezorgde blik op zijn gezicht. Ik keek eventjes naar Sirius. Hij keek naar de brief alsof hij niet zeker wist of hij hem wel wilde lezen. Niemand gaf Remus antwoord. Na een minuutje ongeveer schraapte Sirius nogal ongemakkelijk zijn keel en leek hij zijn moed bij elkaar te schrapen. 'Emma? Wat is er allemaal aan de hand?' zei hij voorzichtig. Er rolden nog steeds tranen over Emma's wangen. Ze slikte even. 'Ze.. Mijn ouders.. Ze willen niet dat ik thuis kom met kerst.' zei ze zachtjes. Sirius' wenkbrauwen trokken samen en uiteindelijk leken ze op een grote zwarte streep. Hij greep nu de brief van de schoot van Lily en begon hem verwoed door te lezen. Remus had zijn wenkbrauwen ook gefronst. 'Gaven ze er ook een duidelijke reden voor?' Emma zag er niet uit alsof ze zou gaan antwoorden, en Lily nam het woord dan maar. 'Emma's broer heeft het nogal moeilijk met Emma's.. Magische.. Talenten. En haar ouders denken dat het beter voor hem is als Emma met kerst op school blijft.' zei Lily zo beleefd mogelijk, maar met een grimmige ondertoon. 'Ja, en dat is beleefd uitgedrukt.' voegde ik er dan ook maar aan toe. Sirius bromde iets onverstaanbaars terwijl hij de brief in zijn handen hield. Toen hij het uit had ademde hij even diep in en sloeg toen een arm om Emma heen. James leek diep na te denken. Lily beet op haar lip. 'Emma.. Het spijt me. Maar je kunt niet met mij mee naar huis..' zei ze met een spijtig gezicht. 'We gaan dit jaar op wintersport..' Mijn ouders zouden ook op vakantie gaan dit jaar en Emma kon dus ook niet naar ons. 'Het geeft niet Lil. Ik blijf wel op school. Het komt wel goed..' snikte Emma. James' gezicht klaarde opeens op. 'Hé! Waarom ga je niet met ons mee!' zei hij opgewekt. Sirius keek hem een moment onbegrijpelijk aan, maar toen glimlachte hij even. Emma keek op. 'Ik was toch al van plan om Remus uit te nodigen, al had ik dat nog niet gevraagd. Sorry Moony.' zei hij even tegen Remus. 'En Sirius woont nog steeds bij ons. Mijn ouders hebben er vast geen problemen mee als er nog iemand langs komt.' vervolgde James vrolijk. Sirius hield Emma nog steeds tegen zich aangedrukt. 'Nou? Wat zeg je ervan?' zei hij zachtjes. Emma glimlachte waterig. 'Dankje James. Dat zou heel fijn zijn.' zei ze zachtjes. 'Mooi. Geregeld. Ik schrijf meteen naar mijn ouders.' zei James, die richting het portretgat liep. 'Hé. Mag ik ook mee?' flapte ik er opeens uit voordat ik het gezegd had. Lily keek me even verbaasd en geschokt aan. Ze leek sowieso al niet zo blij met het feit dat Emma met James en Sirius de kerst zou doorbrengen, maar dat ik nu uit mezelf vroeg om mee te gaan, dat leek haar nogal te schokken. 'Mijn ouders en ik gaan met kerst altijd naar een hutje dicht bij de zee. Het is er muf en het tocht overal. En er zitten overal.. Muizen enzo.' ik trok een vies gezicht. 'Ik heb er een hekel aan. Dus.. Zou ik mee mogen?' vroeg ik liefjes. 'Oh ja.. Vast wel.. Ik vind het prima.' zei James. Hij glimlachte nog even en verdween toen door het portretgat naar buiten.