woensdag 21 september 2011

Remus

Ik had me echt even heel erg zorgen gemaakt, opzich viel het wel mee wat betreft ernst. Natuurlijk het was niet leuk maar laten we even redelijk blijven er waren ergere dingen in het leven. Dat ze hier moest blijven. Wat betreft haar broer. Dat vond ik erger. We waren geen freaks. We wisten wat we deden. Het zat in ons bloed. Okay ik was een uitzondering. Ik was een freak ik was een gevaarlijk monsterachtig ding. Een weerwolf. 'Hé waarom ga je niet met ons mee?' Ik keek verbaast naar James toen ie dat in een keer zijn. Oh ik kreeg ik nu pas de verlaten uitnodiging. Leuk. Nou ja het was op zich typisch James om zo iets te vergeten te zeggen of te vragen. Ik telde op mijn vingers. Hield me even buiten het gesprek. Ik had uiteindelijk uitgerekend dat in de eerste week van onze drie weken durende kerstvakantie het mijn harige probleempje was. Sowieso was dat de week met de kerstdagen. Dus kon ik dan ook beter thuis blijven voor mijn ouders. 'Mag ik ook mee?' Ik slikte en was in een keer uit mijn gedachten. Evanlyn wilde ook mee? Maar dat..dat zou betekenen dat. Nee. Nu kon ik al helemaal niet mee. Na het bal had ik het er sowieso nog moeilijker mee gehad maar dit. Dit sloeg echt alles. Nu ik al probeerde zoveel mogelijk afstand van haar te houden ging ze mee naar James. En ik wilde graag naar James en ik zou het ook niet af zeggen. Het was maar voor twee weken en we waren niet alleen dat scheelde ook al een hele boel. Niet veel later was James dan terug en Sirius, Emma en ik waren ook maar gaan zitten. Lily scheen niet echt blij met het idee te zijn maar ze hield wijselijk haar mond om er iets van te zeggen of ik moest me vergissen. 'Zo dat is geregeld.' James ging op de armleuning van mijn stoel zitten. 'Hé Prongs. Ik kom pas de tweede week. Na kerst bedoel ik. Je weetwel ouders.' 'De hond?' vroeg Sirius. Ik keek hem wat verbaast aan. 'Ho- Oh ja die ja. Daar moet ik wel even een weekje bij zijn anders gaat ie me straks euh..vergeten.' Lily keek me verbaast aan en Emma ook. Zelfs James scheen hem niet in een keer te begrijpen. 'Oh ja ik snap hem. Je hond.' Nee dat was slim gezegd ik snap hem. 'Was je dat beest nou alweer vergeten.' zei Sirius. Ik knikte maar. 'Ja dom van me.' James lachte onschuldig. 'Goed nou ja dat wordt een gezellige kerst!' Toch wat ontactisch vond ik. Als je na ging dat Emma eigenlijk zo'n beetje gedwongen was met ons mee te gaan wilde ze niet alleen op het kasteel blijven.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten