Lily

Nadat Potter was weggelopen, was ik nog even blijven zitten op de marmeren trap. Ik had het gevoel dat ik me niet kon bewegen, zelfs al zou ik dat willen. Toen bedacht ik me dat ik hier zo snel mogelijk weg wilde. Voordat er allemaal mensen zouden zijn. Ik moest naar de slaapzaal. Ik stond op en begon snel naar de leerlingenkamer te lopen. 'Gloeiwijn.' zei ik met een bedrukte stem tegen de Dikke Dame, die zelf net een glas vol gloeiwijn in haar hand had en me bezorgd na keek toen ze openzwaaide en ik door het portret gat klom. Er zaten een paar vierdejaars bij de haard, maar ik keek verder niet naar ze. Ik moest naar boven. Dat was het belangrijkste. Toen ik eindelijk op de slaapzaal was aangekomen, rolde ik me op op mijn bed, met mijn schoenen nog aan. Ik voelde hoe er weer tranen over mijn wangen liepen. Potter had me getroost. Hij was helemaal niet arrogant geweest en hij had helemaal niet stoer geprobeerd toe doen. Hij was aardig tegen me geweest. Maar ik was geschrokken. Ik was zo geschrokken dat het waarschijnlijk had geleken alsof ik het liefst wilde dat hij er niet geweest was. Even had ik ook gedacht dat ik hoopte dat hij me niet getroost had, maar toen drong het tot me door dat ik blij was dat hij me troostte. Maar hij was opgestaan. En had gezegd dat hij van me hield. Voor de zoveelste keer. En voor de eerste keer had ik niet geweten hoe ik daarop had moeten reageren. Ik had hem altijd zo makkelijk afgewezen.. Maar deze keer.. Hij leek zo gebroken. Het had me pijn gedaan om hem zo te zien. Ik slikte opnieuw. Misschien.. Misschien was Potter zo slecht nog niet. Precies toen ik dat dacht, ging de deur open en voor ik het wist, schudde Evanlyn in paniek aan mijn schouders. 'Lily? Lily! Is alles goed met je! Lily! Zeg wat! Alsjeblieft!' zei ze. Haar stem was hoog en schel. Ik ging overeind zitten en had mijn kussen vast. Ik drukte het stijf tegen me aan terwijl ik haar met betraande ogen aankeek. Ik probeerde er een glimlach uit te persen, maar dat lukte niet. 'Wat is er gebeurd.' zei ze met het gezicht van iemand die er net was achter gekomen dat er iemand op sterven lag. Ik zuchtte even en begon toen het hele verhaal te vertellen. Over Severus en dat het allemaal heel erg gezellig geweest was. En toen wat er gebeurd was met Avery, Rosier en Mulciber. Evanlyn vloekte verschillende keren. Toen vertelde ik dat ik naar de gang was gerend en op de trap was gaan zitten en dat James me was gaan troosten. 'En wat gebeurde er toen?' vroeg Evanlyn, toen ik me stil hield. 'Ik ehm.. Ik zag dat het Potter was die me troostte.. En ik schrok nogal. En toen.. liep hij weer de grote zaal in.' zei ik zachtjes. Evanlyn bleef een tijdje stil en keek naar me. 'Snape is een zak.' zei ze toen prompt en ik knikte even. Ze had gelijk. Ik was alleen te laat geweest met het beseffen ervan. Toen zag ik opeens Emma door de nog openstaande deur naar binnen komen. Ze liep bezorgd op me af terwijl ze mijn gezicht zag. Toen ik haar zag, begon ik alweer te huilen.