Lily

Om vier uur 's nachts had ik nog steeds geen oog dicht gedaan. Ik kon simpelweg niet slapen. Ik hoorde hoe Emma's en Evanlyn's ademhaling rustig en diep was, maar zelf kon ik gewoon niet in slaap komen. Uiteindelijk ging ik rechtovereind in mijn bed zitten. Ik kon er niet tegen om te blijven liggen als ik toch niet kon slapen. Misschien moest ik gewoon een stukje gaan lopen.. Ik ging op de rand van mijn bed zitten en pakte mijn toverstok. 'Lumos.' zei ik zacht en er verscheen een klein lichtje. Ik deed snel een broek aan over mijn pyjama broek en trok twee warme vesten aan. Zo. Dit moest wel goed zijn. Ik schoot snel in mijn sportschoenen en liep zo zachtjes mogelijk de slaapzaal uit. Ik wilde niemand wakker maken. Na een tijdje stond ik buiten de leerlingenkamer en begon ik zachtjes de trappen op te lopen. Ik hoopte dat niemand me zou zien, want het was nog steeds verboden om 's nachts door de gangen te zwerven. Verschillende portretten keken nogal geïrriteerd toen ik langs ze heen liep en klaagden om het felle licht dat uit mijn toverstok kwam. Toen het inmiddels half vijf was, duwde ik de grote deuren open en stond ik buiten. Het was frisjes maar de kou deed me eigenlijk wel goed. Het was alsof ik wakker schrok uit een nachtmerrie. Ik keek naar boven en zag de sterren. Het was nog steeds ontzettend donker. Ik stopte mijn handen in de zakken van mijn vest en begon over het terrein te lopen. Het gras was nat van de dauw en mijn schoenen werden ook nat. Ik vond het niet erg. Ik keek de hele tijd naar boven, naar de prachtige lucht die steeds lichter begon te worden. Na een tijdje besloot ik ergens te gaan zitten en te wachten tot de zon op zou komen. Ik liep naar het kasteel, naar een plekje bij de muur en richtte mijn toverstok op het gras. Het water verdampte en ik ging zitten. Ik leunde tegen de muur en sloot mijn ogen eventjes. Na een tijdje begon ik voor me uit te staren en ik voelde hoe ik rustig werd. Ik hield van buiten zijn, zelfs al was het koud of slecht weer. Ik begon het inmiddels trouwens wel koud te krijgen.. De vloer was niet erg warm. De zon kwam nu op. Dat betekende dat het rond zevenen was. En dát betekende dan weer dat ik al tweeënhalf uur buiten was. Ik zat vlakbij de grote deur en er was in al die tijd nog niemand naar buiten gekomen. Onbewust gleden mijn gedachten af naar gisteravond. De gedachten aan Severus deden me nog steeds ontzettend veel pijn, maar Potter's gedrag had me echt verbaasd.. Hij was echt lief tegen me geweest. Misschien was ik te streng voor hem. Misschien.. Misschien moest ik een keer aardig tegen hem proberen te doen. De volgende keer dat ik hem zou zien zou ik dat proberen. En dan zou ik wel weer zien of hij het echt verdiende of niet. Het was alsof mijn gedachten aan hem, hem naar me toe hadden geroepen want de grote deuren gingen open en hij kwam naar buiten gelopen. James Potter. Ik aarzelde, maar ik had het met mezelf afgesproken. Ik moest gewoon iets zeggen. Ik slikte even en kuchte toen. 'Goodmorning, James.' zei ik, met een rustige stem. Ik zag hoe hij geschrokken mijn kant op keek. 'Hai L-Lily.' stamelde hij. Ik was hier een beetje verbaasd om. Waarom stamelde hij zo? Hij was toch altijd zo zeker van zijn zaak en zo vol van zichzelf? Hij liep naar me toe. 'Vind je- Vind je het erg als ik bij je kom zitten?' vroeg hij toen. Ik aarzelde heel eventjes, maar schudde toen mijn hoofd. Het kon geen kwaad als hij naast me kwam zitten.. Toch? Hij had een boek in zijn handen. Hogwarts, A History. Ik glimlachte even. Ik had het boek al drie keer gelezen voor ik naar Hogwarts toe kwam. Ik vroeg hem of hij het leuk vond, en hij antwoordde dat hij het een interessant boek vond. Ik wist eigenlijk niet zo goed wat ik moest zeggen. Het was raar om hier buiten te zitten, samen met James Potter..