Emma

Waarom dacht iedereen dat ik niks aan kon. Ik was heus geen watje hoor. En al helemaal niet wat betreft boterbier. Misschien was het niet slim geweest om die hele fles in een keer achterover te gooien maar wat kon het mij schelen. Opeens bedacht ik me totaal iets heel anders. Ik ging iets anders zitten en fronste mijn voorhoofd. Morgen hadden we weer verweer tegen de zwarte kunsten. Ik voelde iets tegen mijn hand maar was te diep in gedachten om te bedenken wat het kon zijn. Of eigenlijk om mijn hele aandacht er op te geven. Ik wou nog een keer oefenen. Die protego spreuk. En ik hoopte dat Toke niet bedacht om de aankomende les weer zoiets op te gaan geven. Met Sirius had ik al vele bijlessen gevoerd en dan vooral om de Protego spreuk maar ook andere als Stupefy en Confundus. En dat maakte me allemaal best blij dat ik die ook kon. Ik kon natuurlijk wel meer spreuken die je kon gebruiken zoals de spreuk van beentjeplak. Maar ja wat was dat nou voor spreuk. Natuurlijk kende ik Levicorpus. Elke sukkel kende die als je al zes jaar met James Potter op een school zat aangezien dat volgens mij zijn top 1 spreuk was. Al helemaal voor alle mensen in de gang die hij niet mocht. Ik stond op. Ik had wel genoeg brownies en cupcake gehad. Goed. Ik zag de blikken naar mijn kant op gaan. IK WAS OKAY! Toen zag ik waar ik net mijn hand had gehad iets dat mijn wangen kleurden. Had ik net een stoot gehad van Sirius zijn hand? Ik schudde lichtelijk mijn hoofd. Daar moest ik nu niet aan denken. Ik wou wat anders zeggen. Tegen hem. Black. Nee Sirius. Ik zou Sirius zeggen. Tenminste ik zou het proberen. Ik haalde diep adem en wendde mijn hoofd naar hem toe. 'Sirius.' Goed nu moest ik het zeggen. Wil je nog even helpen. Oefen op een zondag. Dat wou hij vast niet maar ik moest toch nog een keer geoefend hebben voor de les van morgen. En Sirius was mijn partner. Misschien moest ik gewoon Lily vragen maar ik was gewoon bang dat Toke ons zou betrappen en zou zeggen dat ik iets niet goed deed. 'Wil je me nog een keer helpen met oefenen?' Sirius keek me aan alsof hij heel wat anders had verwacht wat ik zou zeggen. Of misschien verbeelde ik me dat. 'Goed.' Okay dat was me mee gevallen ik had eigenlijk verwacht dat hij iets zou zeggen van: Moet dat nu? Maar ook hij stond op en we namen afscheid en begaven ons terug naar de school om opzoek te gaan naar een leeg leslokaal, wat nogal makkelijk was op zondag, om te gaan oefenen. We vonden een goed lokaal op de derde verdieping waar alle stoelen en tafels aan de kant waren geschoven voor iets waarvan we geen idee hadden wat het kon zijn maar het maakte ons niet uit.