Sirius

Wat gaf dat mens verschrikkelijk huiswerk op. Ten eerste zo'n belachelijke tekening en ten tweede een verslag waar ik mijn gelukkigste herinnering moest opschrijven? Wat was dat voor iets belachelijks? Ik zuchtte diep terwijl ik mijn spullen bij elkaar raapte en richting de deur liep, gevolgd door James en Remus. 'Waarom wil ze zo nodig dat we ons hele privé leven openleggen?' zei Remus opeens en ik keek hem raar aan. Remus? Deed Remus hier zo moeilijk over? Had hij iets niet verteld? De stiekemerd. Oh. Wacht. Dat hoorde ik niet te zeggen. Ik had Remus ook nog niks verteld over mijn gevoelens voor Emma. 'Hmhm.' zei ik dan ook maar. Ik zag hoe iedereen die net Verweer had gehad klaagde over het huiswerk. Nu gingen we door naar Transfiguratie en ik verwachtte dat Anderling wel weer flink streng zou zijn. Niet dat ik enige moeite had met Transfiguratie ofzo. Het was zelfs een eitje, voor ons allemaal. Op het einde van de dodelijk saaie les werd toch nog iets gezegd wat de aandacht van de meesten trok. 'Mag ik jullie aandacht nog even? Ik zou graag willen aankondigen dat het jaarlijkse Halloween bal weer plaats gaat vinden, uiteraard op de eenendertigste oktober. Nu jullie zesde jaars zijn, mogen jullie hier ook aan deelnemen. Ik verwacht goed gedrag. Van jullie allemaal. Nu mogen jullie vertrekken.' Ik keek even naar Remus en James. 'Oké. Dit kan nog interessant worden. Misschien.' zei ik met een zucht en we vertrokken naar de leerlingenkamer. We hadden bakken vol met huiswerk mee gekregen. Je kon zien dat de leraren vonden dat we al weer een week hadden gehad om in het schoolritme te komen en nu hadden besloten dat we veel huiswerk mochten krijgen. Het was gewoon niet eerlijk. Toen ik eenmaal in de leerlingenkamer was, plofte ik neer op een stoel. 'Ik wil niet.' zei ik als een klein kind dat weigerde naar bed te gaan. 'Ik deel je gevoelens, Padfoot. Zeer sterk zelfs. Maar toch denk ik dat we bezig moeten gaan.' zei James die ook niet al te vrolijk naar zijn schooltas keek. Zelfs Remus leek er geen zin in te hebben. Ik pakte mijn Toverdrank boeken en begon aan mijn verslag over de essensie van essenhout en hoe je deze moest gebruiken. Het was dodelijk saai, maar na een uurtje had ik het wel af. Daarna het huiswerk van Anderling. Een stuk van dertig centimeter over hoe je een dier in een ander dier kon veranderen. Ik stopte na vijftien centimeter. Ik kon gewoon niet meer. En ik had donderdag pas weer Transfiguratie. Ik zou het nog wel eens afmaken. Nu moest ik beginnen met Verweer. Er lag een leeg stuk perkament voor mijn neus. 'Dit is ronduit belachelijk.' zei ik met mijn veer in mijn hand. James en Remus hadden Verweer ook zo lang mogelijk uitgesteld maar zaten nu ook met een leeg stuk perkament. 'Mijn droom vrouw tekenen. Hoe verzint ze het!' klaagde ik hardop. James gromde instemmend en Remus leek het idee ook niet te waarderen. Ik drukte mijn veer op het perkament maar ik kon het gewoon niet. Natuurlijk wist ik wel hoe mijn droom vrouw eruit zag. En alles had het zoveel makkelijker geweest als zij het niet gewoon was. Als ik niet Emma had hoeven tekenen. En als er niet zoveel risico was dat ze het zou zien. Waarom moest dit nou weer zo?