Lily

Toen de toetjes ook goed en wel op waren keek ik Emma aan. 'Moeten we op je wachten?' ik knikte naar de Prefect badge die ze op haar gewaad had gedaan. Precies op dat moment zag ik Potter en z'n bende langslopen. Ik zag hoe hij een blik op me wierp en daarna weer doorliep. Remus was er ook bij. Maar hij was ook een klassenoudste.. Ik was bijna van plan om er iets over te gaan zeggen. 'Ach laat maar Lil. Ik kan het alleen ook wel aan. Zoveel werk is het niet om de eerstejaars naar de leerlingenkamer te brengen. En gaan jullie ook maar vast. Dan zie ik jullie daar wel, oké?' zei Emma met die lieve glimlach van haar. 'Weet je het zeker, Em? Echt? We willen echt wel wachten hoor!' zei ik. Ik wierp even een blik op Evanlyn die ook enthousiast knikte terwijl ze de lepel met de laatste hap van haar toetje nog in haar mond had. Ik kon het niet helpen om even grijnzend met mijn hoofd te schudden. 'Ga nou maar, snel! Voordat alle goede stoelen weg zijn!' zei Emma overtuigend en ik zag hoe Evanlyn nog met haar mond vol opstond. 'Dankjewel Em.' mompelde ze een beetje onverstaanbaar. 'Oké. Jou kan ik dus echt niet alleen laten gaan. Je loopt nog eens in zeven sloten tegelijk. Tot zo, Emma.' zei ik nog voordat ik achter Evanlyn aanliep die al half was weggelopen. Ik zwaaide nog even en ik zag dat Emma vrolijk terugzwaaide. Ik liep snel achter Evanlyn aan, want ik wist dat als ik haar ook maar even kwijt zou raken ik haar niet meer zou zien. Dat kind leek wel een talent voor verdwijnen te hebben. 'Lily!' hoorde ik Emma opeens nog roepen. Ik draaide me snel om en zag een papieren vliegtuigje mijn kant uit komen. Ik ving het behendig op en klapte het open. Het wachtwoord is Rozenhart. Stond erop geschreven. Ik stak mijn duim nog even op naar Emma. Wat had ze dat toch goed bedacht. Anders hadden we evenzogoed nog voor het portret moeten wachten. Ik draaide me vlug weer om naar mijn bestemming. 'Eve! Wacht nou even!' zei ik met een licht geïrriteerde maar toch geamuseerde stem. Evanlyn wachtte even en samen liepen we naar de leerlingenkamer. Toen we aangekomen waren zag ik Evanlyn even geschrokken kijken. 'Shit. We weten het wachtwoord niet.' zei ze gepikeerd. 'Rozenhart.' zei ik plechtig en met een grijns. 'Lil.. Hoe weet je dat?' hoorde ik haar zeggen met een verbaasde stem. 'Ja,dat is voor mij een weet en voor jou een vraag. Nou kom op, snel door dat portretgat voordat er een heel leger eerstejaars komt om je er doorheen te duwen. Hup!' Ik klom na Evanlyn door het portretgat en zag dat de stoelen bij de haard nog vrij waren. Ik ging er samen met haar op zitten. We wachtten daar op Emma terwijl we bespraken waar we het meest naar uitkeken in dit jaar.