woensdag 27 juli 2011
Sirius
Ik keek verbijsterd op toen Emma had gezegd dat ze nog niet gevraagd was. Ik was er van overtuigd geweest dat iemand haar nu wel gevraagd zou hebben.. Er waren genoeg mensen geweest die mij gevraagd hadden, maar ik had iedereen afgewezen omdat ik dacht dat het enige meisje met wie ik wilde gaan, allang gevraagd zou zijn. Moest ik haar dan nu gaan vragen? Nu wist ik dat ze nog vrij was.. Het zou fijn zijn om met haar te gaan.. 'Ga je mee, Padfoot?' zei James en ik stond op. Misschien straks.. Of nu.. Ik aarzelde. Straks wilde ze niet met me gaan.. Ik liep achter Remus en James aan, op weg naar de slaapzalen. Het was al aardig laat en iedereen wilde vroeg naar bed gaan omdat ze morgen fit wilden zijn. We stonden bij de trap en nu had ik mijn besluit genomen. Ik ging Emma vragen. Ik draaide me alweer om, toen Remus nog iets zei. 'Wacht even.. Ik ga nog even..' meer zei hij niet en hij liep richting Emma. Het was alsof mijn hart opeens in ijs veranderde. Bevroren keek ik toe hoe Remus naar Emma toe liep. Hoe hij haar aandacht vroeg.. Hoe hij.. Ik slikte. Hoe hij haar meevroeg naar het bal. Ik keek gespannen naar haar gezicht. Ik hoopte zo erg dat ze nee zou zeggen dat het pijn deed. En ik vond het verschrikkelijk dat ik dat dacht. Ik keek naar Remus en kon op dit moment zijn bloed wel drinken. Niet dat ik hem iets kwalijk kon nemen. Ik had hem nog steeds niet verteld wat ik nou echt voor Emma voelde, omdat ik zelf ook nog niet wist wat ik ermee aan moest. James legde zijn hand op mijn schouder. 'Rustig Padfoot.' siste hij tussen zijn tanden door. Maar ik kon niet rustig blijven. Ik bleef gefixeerd op Emma's gezicht. 'Graag.' zei ze. Ik klemde mijn kaken op elkaar en liep langs James naar boven toe. Ik kon daar niet langer blijven staan. Ik zou niet naar het bal gaan. Ik ging gewoon niet. Wat had het nu ook voor zin? Een van mijn beste vrienden had het meisje mee gevraagd, die ik net wilde vragen. Wat was ik ook voor sukkel geweest? Waarom had ik haar niet eerder gevraagd? De rest van de avond verliep als in een roes. Ik praatte niet meer met James en Remus en zei alleen wat dingen kortaf. Ik kroop in mijn bed en probeerde te slapen. Na een lange tijd, lukte dat eindelijk.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten