Sirius

Ik keek naar Emma, die tegenover me zat. Waar zou ze over na denken? Wat zou haar gelukkigste herinnering zijn? Ik wist de mijne wel. Niks kon op tegen de herinnering hoe ik deze zomer bij James thuis kwam en zo warm onthaald werd door hem en zijn ouders. Ik had me welkom gevoeld, en dat had ik thuis nooit gehad. Ik keek naar haar gefronste wenkbrauwen en kon het niet helpen dat ik even glimlachte. Ze was zo schattig als ze nadacht.. Nee. Padfoot. Niet doen. Hou het zakelijk. Je moet haar niet afschrikken. Ik tikte voor wat afleiding met mijn wijsvinger op de tafel en bleef ernaar staren. Na een paar minuten keek ik maar weer op. Ik moest maar iets zeggen, anders zaten we hier na middernacht nog. 'We moeten dus oefenen met de Patronus Charm. En.. Nou. Daarvoor moeten we eerst een gelukkige herinnering hebben zoals je wel weet. En dat moeten we dus ook opschrijven.. Dus lijkt het me handig als we nu eerst allebei onze herinnering zeggen.' Ik viel even stil en keek naar Emma die langzaam knikte. 'Ik begin wel.' zei ik en ik glimlachte even bij de gedachte. 'Aan het begin van de zomervakantie ben ik na een ruzie met mijn ouders weggelopen van huis. Eerst wist ik niet waar ik naartoe moest, en na een tijdje kwam ik bij James' huis aan. Gewoon om te vragen of ik een nachtje mocht logeren, zodat ik de volgende dag opzoek kon naar waar ik voor de rest van de vakantie kon slapen. Het was geen probleem en de volgende ochtend had ik mijn spullen alweer gepakt om verder te reizen. Maar ik werd tegengehouden. Er was geen sprake van dat ik nog verder zou zoeken. De familie stond erop dat ik zou blijven. De hele zomervakantie.' Ik glimlachte even. 'En sindsdien woon ik bij James. Ik ga de volgende zomervakantie ook niet naar huis, maar blijf bij de Potters. Dit is het eerste moment in mijn leven geweest dat ik me echt gewenst voelde en het gevoel was alsof ik geen last was.' Ik staarde een beetje voor me uit en was al vergeten dat ik dit aan Emma aan het vertellen was.