Evanlyn

Na Toverdranken was ik meteen naar boven gerend, naar de leerlingenkamer. Ik had mijn tas naast mijn bed gezet en had mijn bezem gepakt. Ik hield hem stevig vast terwijl ik weer naar buiten rende, de leerlingenkamer in. Het was er eigenlijk helemaal leeg. Het was ook mooi weer buiten. De meeste mensen die een tussenuur hadden zouden vast daar gaan zitten. Het was perfect vliegweer. Ik haastte me snel naar buiten en ik zag niet wie er allemaal nog meer de trap op en af liepen, zo veel zin had ik om te gaan vliegen. Ik had ook een voetbal meegenomen. Dat zag er dan allemaal best wel belachelijk uit, maar een Slurk was ongeveer even groot als een voetbal en je kon met een voetbal dan ook prima trainen. Toen ik buiten was gekomen rook ik het gras en voelde ik me meteen weer helemaal gelukkig. Ik ging meteen door naar het Zwerkbal veld. Hier was ook niemand, en dat vond ik wel erg fijn. Zo kon ik gewoon gaan trainen zonder dat iemand me zag. Ik moest en zou in de selectie komen, koste wat kost. Ik tikte even met mijn toverstok op de voetbal, zodat hij ging zweven, en ik stuurde hem een eind de lucht in. Zo. Nu kon ik beginnen. Ik stapte op mijn bezem en zette me af. Meteen voelde ik de wind door mijn haren en kon ik niet meer stoppen met grijnzen. Ik moest eerst even gewoon een rondje vliegen. De voetbal zou wel blijven zweven. Ik maakte snelheid en scheerde over het veld. Langs de doelpalen, om de torens heen. Vlak over de tribunes, en dan ook nog even dicht bij de grond. Na een paar salto's vloog ik nog een keer erg hoog de lucht in zodat ik zicht had op het hele veld en op het hele kasteel. Toen dook ik snel naar beneden, richting de voetbal die nog steeds op dezelfde plek had gezweefd. In een vloeiende beweging greep ik de bal en hield hem onder mijn arm. Ik vloog een paar meter en maakte toen een schijnbeweging tegen een onzichtbare tegenstander. Ook dat zag er waarschijnlijk belachelijk uit, maar het kon geen kwaad de dingen te oefenen. Toen vloog ik door naar de doelpalen en gooide de bal zo hard mogelijk door de middelste ring. Ik dook snel naar de achterkant en vind de bal weer op voordat hij op de grond viel. Nu vloog ik weer een rondje over het veld en deed verschillende schijnbewegingen. Ik scoorde nog een paar keer, telkens in een andere ring, en ving de bal ook steeds weer op. Na een tijdje vond ik dat ik lang genoeg serieus had gedaan en tikte ik, in de lucht, met mijn toverstok nog eens op de bal. De bal begon nu zelf ook te bewegen. Nu kon ik echt gaan 'jagen'. Ik glimlachte en schoot achter de bal aan toen die weg vloog. Het duurde niet lang voordat ik hem weer had. Ik herhaalde dit een paar keer en hief toen de betoveringen op de bal op. Ik liet hem vallen en de bal viel op het gras onder me. Nu kon ik nog wel even gaan vliegen. Ik verliet het zwerkbalveld en vloog naar het meer. Daar vloog ik een klein stukje over het water. Vliegen was geweldig. Ik zou wel voor altijd in de lucht willen blijven als dat zou kunnen. Hier had je geen zorgen. Je kon alles even vergeten. Ik raakte even met mijn voet het water aan en voelde meteen een hele plets water over me heen komen. Zo. Een douche. Toen ik weer wat dichter bij school was gekomen zag ik dat er al allemaal mensen buiten zaten. Shit. Het was al pauze. Ik vloog snel terug naar het zwerkbalveld en landde daar gracieus. Toen hoorde ik geklap. Ik keek snel op en zag Lily en Emma aan de zijkant van het veld staan. Ik glimlachte blij en liep naar ze toe.