maandag 18 juli 2011

Evanlyn

Ik was net bezig geweest met het opschrijven dat Kappa's geen mensen aanvielen als je ze een komkommer met je naam erop gekrast toegooide, toen ik Emma opeens zag opstaan. Ik zat op de grond met mijn rug naar de haard toe en Lily en Emma hadden beide op een stoel gezeten. Ik zag hoe ze voorzichtig naar Sirius toe liep en toen even kuchte. Daarna vroeg ze Sirius of ze nog even konden oefenen. Ik trok een wenkbrauw op en keek geamuseerd toe. Sirius was bezig geweest met zijn huiswerk -wat opzich al een wonder was- en draaide zich nu een beetje verbaasd om. 'Oh.. Eh.. Emma.. Ja. Natuurlijk.' zei hij en hij sprong meteen op. 'Ik zie jullie bij het eten wel weer.' zei hij tegen Remus en James. Emma draaide zich nog even om naar Lily en mij en riep: 'Tot vanavond!' Toen verdwenen ze samen door het portretgat. Ik keek Lily even verbaasd aan. 'Oké.. Dat kan nog wel eens interessant worden.' zei ik met een grijns. Lily keek me een beetje streng aan. 'Waar heb je het over. Emma vraagt dat alleen maar omdat ze bang is dat ze het anders niet red met Verweer. Ze heeft de hulp echt hard nodig en Black kan haar die hulp geven.' Toch zag ik dat Lily er ook niet helemaal van overtuigd was dat het alleen puur om de les ging. Al zou ze dat niet graag toegeven. Ik zou het eigenlijk wel leuk vinden als we wat minder hatelijk met het groepje van de jongens om konden gaan. Ik ging op de stoel zitten waar Emma van was opgestaan en ging weer verder met mijn huiswerk. Ik haatte Kappa's. Kappa's waren fabeldieren. Ik had een hekel aan dieren. Toen ik klein was, was ik een keer gebeten door een hond en daardoor had ik een enorme angst voor de dieren opgebouwd. Ook kwam er nog eens bij dat ik allergisch was voor de meeste dierenvachten en ik was verschillende keren van paarden afgevallen, ratten en hamsters hadden mijn vingers tot bloedens toe in mijn vingers gebeten en vogels pikten altijd naar me. Het leek alsof ik altijd een verkeerde invloed had op dieren en daardoor was ik een beetje bang van ze geworden. Alhoewel.. Een beetje.. Een beetje boel. Dat was ook de reden dat ik Verzorging voor Fabeldieren meteen had laten vallen toen ik de kans had. Ik had altijd doodsangsten uitgestaan in die les en was blij toen ik er eindelijk vanaf was. Ik had echt al veel zin in zondag. De Zwerkbal selecties.. Ik kon gewoon niet wachten.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten