Emma

Vandaag was maandag. Ik had al wat vragen gehad van de eerstejaars en bekende tweedejaars die vroegen hoe mijn weekend was. Geweldig had ik geantwoord. Terwijl het in een woord rampzalig was geweest. Nou ja alleen de zondag denk ik dan. Ik zat aan het onbijt als ik denk een zombie. Ik prikte met mijn vork wat in mijn bacon and eggs maar verder ook niet. Lily had me al de hele ochtend met zo'n blik aan gekeken. Ze wist niet wat er aan de hand was en ik had het ook niet echt goed kunnen verhullen. 'Eet nou wat.' Ik keek naar Evanlyn. En schudde uiteindelijk langzaam mijn hoofd. 'We moeten straks spreuken produceren dus je zult op zijn minst moeten eten wil je het goed doen.' Lily keek me streng aan. Op zich was ik blij met alleen een blik in plaats van steeds maar dezelfde vragen. 'Toe nou Em. Straks denk ik nog dat je ziek bent.' Evanlyn speelde in ieder geval de boel goed mee. Tenzij ze niet aan dacht dat het daar aan kon liggen. Uiteindelijk ging de bel voor ik goed en wel iets gegeten had en stond ik op en liep met Lily en Evanlyn naar Toverdranken. Na dit blokuur had ik leer der oude Runen. Ik had tijdens Toverdranken geen enkele blik op de jongens geworpen en vond dat eigenlijk ook niet bepaald nodig. Pauze. Weer at ik niks. Weer bleven Lily en Evanlyn me dwingen iets te eten maar na twee happen gaven ze het op en aten zelf hun lunch op voor we met zijn drieën ons nu begaven naar de les waar ik zo tegenaan had gekeken: Verweer tegen de Zwarte Kunsten. 'Goed doetjes zitten en mond dicht!' Blijkbaar was ik niet de enige met een rothumeur. Toke zag er blijkbaar ook niet veel plezier in. Het eerste lesuur vertelde ze over Kelpie's. Ze wou een opstel plus een soort tekening van hoe voor ieder persoonlijk de knapste persoon er uitzag. Aangezien Kelpie's je droomvrouw, droomman kon aannemen. Ik zuchtte. 'Goed opstaan!' Dat gedeelte was over helaas. Ze noemde steeds de tweetal leerlingen op die de spreuken voor moesten doen. 'Goed Granger! Black!' Ik slikte. Wierp een vlugge blik op Evanlyn die me bemoedigend aankeek en liep naar voren. Ik zou zo hard afgaan. Nee wat een onzin. Ik had niks verkeerds gedaan en zou nu gewoon even gisteren vergeten. 'Begin.' 'Expelliarmus!' Ik keek Black aan. De ogen die zo dichtbij waren geweest gisteren. De mond waar nu de spreuk vanaf kwam had me gisteren bijna gekust. Nee Emma nee! 'Protego!' De spreuk was nu niet alleen een bescherming tegen zijn spreuk maar ook tegen mijn eigen herinneringen en gedachten aan gisteren. Ik ving zijn toverstok op en bracht die naar hem toe zonder hem ook maar aan te kijken. Ik keek naar de grond. UIteindelijk toen de laatsten waren geweest moesten we weer gaan zitten. 'Volgende week wil ik dat jullie alvast samen met je partner een begin hebben gemaakt aan de Patronus charm. Ik wil een kort verslag van jullie samen over hoe het werkt met je gelukkigste herinneringen. En geen zorgen alleen je partner en ik lezen wat het is.' 'Nee!' Ik stond op en keek met geschrokken ogen naar Toke en eigenlijk keek ik ook geschrokken om wat ik zelf deed. Iedereen in de klas moest me hebben aangekeken. 'Nee? Granger?' Ik slikte. Wat moest ik nou zeggen. 'Nou ik bedoel. Nee van euh..' Bedenk iets bedenk iets! 'Gelukkige herinneringen moet je toch voor jezelf houden?' 'Ik wil ze op papier Granger en geen nee!' 'Ja professor.' En ik ging maar weer snel zitten hoewel dat ook niet voor lang was want de bel ging en we moesten naar onze laatste les van vandaag Transfiguratie.