Emma

Om de een of andere reden had ik deze avond geen zin. Ik dacht terug aan gisteravond. Misschien had ik die sukkel wel moeten vragen. Maar het was tegen mijn principe. Jongens hoorden meisjes te vragen en niet andersom. En ik moest niet zeuren. Remus was zelfs een veel betere date. Veel galanter en charmanter en aardiger en minder egoïstisch en arrogant. Minder knap. Wat dacht ik nou? Ik schudde mijn hoofd en keek naar Evanlyn en Lily die allang bezig waren. Ik zat op mijn bed naast mijn jurk en masker en had nog geen stap gedaan. 'Kom op nou Emma.' Lily glimlachte naar me. 'Je hebt nu tenminste een goeie date.' 'Ja maar niet degene die ze wilde!' Ik keek Evanlyn boos aan. Zou ze het nu ook gaan verraden ook. Lily keek me vragend aan. 'Nu niet okay. Ik beloof je aan het eind van het bal vertel ik het je.' Waarom voelde ik me zo verdrietig. Ik wou niet. En nu wist ik waarom. Ik was zo bang om Sirius te zien met iemand anders. Gelukkig voor mij mocht Hestia Jones niet naar het bal. En ik hoorde dat het uit was en hij verrassend genoeg nog geen nieuwe vriendin had maar misschien na vanavond. En ik..ik wou dat niet zien. Ik stond op en kleedde me uit om mijn jurk aan te doen. Ik keek naar mijn sippe gezicht in een van de spiegels. Ik moest proberen natuurlijk te lachen. Misschien dat de gniffelspreuk werkte. Ik glimlachte naar mijn spiegelbeeld maar ik kon nou al zien dat mijn ogen niet mee werkten. Oh vergeet hem nou toch! Ik had al die jaren nooit gedacht dat ik dit zou mee maken. Had ik meer dan een maand geleden hem nog verafschuwd om zijn gedrag tegenover meisjes? Toen ik mijn jurk eindelijk goed aan had en Lily de rits dicht had gedaan begon ik maar aan mijn haar. Ik liet het gewoon los. Hoewel licht opgestoken met kleine witte roosjes dat speldjes waren. Op dit moment irriteerde ik me aan mijn krullen. Hoewel het eindresultaat toch beter werd dan ik ooit had gedacht. Ik hoorde Lily en Evanlyn om iets lachen. Maar het boeide me niet zo. Eigenlijk boeide me niks deze hele avond niet. Toen mijn haar goed zat besloot ik dat ik me daar over heen moest zetten. Ik ging het vast heel leuk krijgen met Remus. Ja ik wist dat wel zeker ja. Ik haalde diep adem en keek mezelf streng aan in de spiegel. Jij gaat van deze avond genieten Granger of ik doe je wat. Dacht ik bij mezelf en ik glimlachte. Ik trok mijn schoenen aan en met een zwaai van mijn toverstok leek het net alsof ik zwaar gewond was. Zonde van mijn witte jurk maar het was wel een Halloween party. Eve ging als Cinderella en Lily als een griekse godin. Ik ging als zombie omdat ik geen betere ideeën had. Nou ja zombie? Er zaten gewoon bloedspetters op mijn jurk dus misschien was ik wel een moordlustige prinses. Wisten zij veel. Kon het mij wat schelen. Ik pakte mijn masker en zette die ook op en draaide me om. Lily en Evanlyn stonden al op me te wachten. 'Nou hehe.' Evanlyn glimlachte en deed de deur open. De toren was al zo'n beetje verlaten. We hadden alle drie beneden afgesproken. We liepen rustig die trappen af. Op de laatste verdieping bleef ik staan. Ik durfde weer niet. 'Ga maar vast zonder mij. Jullie laten Severus en James wachten.' Okay die zin klonk ontzettend vreemd. Maar dat maakte niet uit. Ik keek om het hoekje. Ik zag Remus en James en Severus nou ja die stond dat niet bij die eerste twee. Ik zag James op kijken naar Lily of misschien naar Evanlyn maar ik gokte eigenlijk meer op Lily en ik bedacht me dat ik hier niet langer kon blijven staan. Ik stapte achter de muur vandaan en liep met opgeheven hoofd naar de trap die ik langzaam af ging wegens mijn hoge gouden hakken. Ik zag iemand in de schaduw tegen de muur staan. Iemand waardoor mijn hart sneller ging kloppen. Sirius zag er zo..zag er zo..ja hoe heet dat galant uit. Charmant. Zo niet arrogant. Zo niet egoïstisch zo knap. Ik trok mijn blik van hem weg en glimlachte naar Remus. Ik hoopte tenminste dat die glimlach er echt uit zag. En ik was bijna beneden.