James

Die essensie van Essenhout ging het wel worden. Daar hadden we immers ons boek en de bibliotheek voor om het in op te zoeken. Maar dat was niet heel hard nodig omdat ik er gisteren ook nog wat over gelezen had. En dat had ik dan ook vrij snel af. Anderling haar huiswerk viel me ook nog mee. al hoewel dertig centimeter wel veel was dus ik schreef expres wat groter dan normaal. 'Remus, verweer moeten we samen doen maar als ik nou eerst dat ding teken.' 'Dat ding als in Lily bedoel je?' Remus grinnikte naar me. 'Jaja.' Gelukkig zei Moony het zachtjes. 'Dan kunnen we het daarna over die patronussen hebben.' We moesten ook al oefenen. Maar wat was mijn gelukkigste herinnering? Daar hoefde ik nu niet over na te denken en ik doopte mijn veer opnieuw in de inkt. Ik keek naar Sirius heel even maar en toen naar mijn perkament. Ik vroeg me af of het voor hem niet ontzettend moeilijk moest zijn. Niet dat zijn perfecte vrouw Emma zou zijn maar het samenwerken met haar maakte het weer moeilijker. Ik zal der maar iets anders tekenen. Mijn Lily dan. Want ik wou niet dat ze het zag. Hoewel het vast wel heel erg voor de hand lag leek het me slim om dat gewoon te doen. Maar ja alsof ik zo mooi kon tekenen. Al moest ik zeggen dat het er aardig op leek. Misschien iets te veel zelfs. Ik keek op naar de tafel achterin de kamer waar ik haar zag. Nog steeds zo mooi als de eerste keer dat ik haar zag. Toch voelde ik een steek in mijn hart. Ze had gisteren weer zo'n 'leuk' contact gehad met Severus. Ik hoopte dat de vriendschap voorbij was. Ik zag dat alle zesdejaars aan het tekenen waren. Somige lachten anderen staken bijna hun tong uit omdat ze zo serieus waren. Ik zou wel eens willen weten wat Lily tekende. Misschien iets met een haakneus en vettige haar maar ik hoopte het niet. En wat zou Emma tekenen? Ik keek weer naar mijn tekening. 'Gelukkig maar dat Kelpie's geen rood haar kunnen hebben.'