Emma

Net nadat ik Lily's tekening bekeken had keek ik naar de mijne. Oh god waarom waarom leek het nou op Sirius. Vlug tikte ik er met mijn staf op. 'Mislukt.' lachte ik onschuldig en ik begon opnieuw maar uiteindelijk leek het nog meer op Sirius dan in het begin. Uiteindelijk stopte ik het met de grootste snelheid tussen mijn boeken. 'Klaar!' hoorde ik iemand en ik keek naar het hoekje van James, Remus en Sirius. Als ze alle drie klaar waren betekende dat, dat ik nu moest samenwerken met Sirius. Ik moest het er maar op wagen. Ik had het al die jaren aangekund dus waarom nu opeens niet. 'Nou dan euh.. ga ik maar.' Lily knikte. En glimlachte. 'Succes.' mompelde Evanlyn die bijna klaar was met haar tekening. Ik deed mijn boeken in mijn tas plus mijn net gemaakte huiswerk en liep naar de hoek van de jongens. Kom op Emma je kunt het. Niet veel later dat ik dat gezegd had stond ik dan ook naast de stoel van Sirius. Niet stotteren. Niet stotteren! 'S..S..Sirius.' Okay daar ging ik al. Misschien had ik het bij Black moeten laten. Sirius keek me aan. Ook niet helemaal zuiver zoals hij normaal deed. Tenminste dat vond ik dan. Het was vast verbeelding. Ik moest het nu gewoon zeggen. 'Zullen we..Zullen we ons huiswerk...samen maken?' Oh god waarom moest ik opeens zo moeilijk doen? Had ik niet gewoon gezegd dat ik het zou ontkennen en zou doen alsof er niks aan de hand was. 'Goed.' En Sirius stond op en we gingen ergens aan een nog lege tafel zitten met zijn tweeën naast elkaar. Toen ik ging zitten vroeg ik me eigenlijk af wat mijn gelukkigste herinnering was. Het bijna kus moment schoot voor mijn ogen. Nee dat was echt niet mijn gelukkigste moment! Eerder mijn ongelukkigste moment! Was het de brief die ik kreeg van Hogwarts? Of de vriendschap met Lily en Eve? Ik had waarschijnlijk een frons in mijn voorhoofd van al dat nadenken.