Sirius

Ik twijfelde toen ik James en Remus zag weglopen. Eigenlijk had ik best veel zin om gewoon te blijven. Ach. Waarom zou ik dat ook niet doen. En voor ik het wist was ik al blijven staan bij de drie meiden. 'Dus.. Hebben jullie een leuke eerste dag gehad?' zei ik met mijn glimlach die veel meisjes al had laten blozen. 'Ja hoor. Prima. Dankjewel.' zei Lily een beetje stijfjes. 'Kom. Laten wij ook naar bed gaan.' 'Aaah. Laten we nog even wacht. Ik zit net!' zei Evanlyn met een zielig gezichtje. 'En we hebben nog niet eens leuk gepraat!' Ik glimlachte even toen ik zag hoe Lily met een geërgerd gezicht naar Evanlyn keek. Emma had nog steeds niets gezegd. 'Vinden jullie het erg als ik er nog even bij kom zitten? James en Remus zijn al naar bed enzo, en ik ben nog helemaal niet moe.' zei ik nonchalant. 'Volgens mij zou je het nog steeds doen als wij het niet goed zouden vinden dus maakt het ook niets uit wat we zeggen.' zei Emma toen. Het eerste dat ze zei, en het kwam niet echt aardig over. Maar dat maakte me niet uit. Ik had een uitnodiging gekregen. Een soort van.. Uitnodiging.. Dan.. Maar goed. Dat was genoeg voor mij. Ik ging op de nog lege stoel zitten en keek de meisjes even aan. De stoel stond het dichtst bij die van Emma. Emma was anders dan de andere meisjes. Ik had haar wel vaker op het oog gehad, maar ze leek me een beetje te ontwijken en af te stoten. Dat had ik nog nooit eerder meegemaakt. Ik vond het eigenlijke wel interessant. Het intrigeerde me. Ik wilde meer over haar te weten komen. Ik wilde weten waarom mijn charmes op haar niet de invloed hadden die ze op anderen hadden. Ik bleef een tijdje naar haar kijken. Haar haren krulden zo mooi en haar groene ogen kwam perfect uit in haar mooie kleine gezichtje. Ze leek zo breekbaar, maar ik wist wel beter. Ik had Emma vaak genoeg haar zegje horen doen tegen verschillende mensen. Ze wist wel wat haar mening was en liet niet snel over zich heen lopen. Op een gegeven moment gaapte Lily. 'Ik ben moe. Ik ga slapen. Ik weet niet wie er mee gaat..' Ik zag haar met een dreigende blik naar Evanlyn kijken. 'Maar ik ga nu echt naar boven. Weltrusten.' Ze stond op en liep richting de trap. 'Oké, oké.. Ik ga al..' mompelde Evanlyn en ze stond ook op en sjokte naar de trap met haar Nimbus 1001. Emma bleef een momentje zitten. Ze staarde voor zich uit. 'Ems? Kom je?' hoorde ik Lily nog zeggen toen ze bij de trap stond. 'Hè? Wat? Oh! Ik kom eraan!' zei Emma toen snel. Ik zag hoe ze nog even naar mij keek. Hoe ze echt in mijn ogen keek. Ik keek naar haar mooie, groene ogen en vond het erg jammer dat ze toen haar rug naar me toe draaide en naar Lily toe liep. Emma had iets.. Iets bijzonders.. Wist ik maar wat het was.