Lily

Ik pakte een boek over Oude Toverdranken en nam het mee naar een gemakkelijke stoel in de hoek. Ik trok mijn knieën op en ging in kleermakerszit op de stoel zitten. Geïnteresseerd sloeg ik het boek open nadat ik het stof van de kaft had geveegd. Volgens mij werd het niet vaak gelezen. De pagina's roken ontzettend muf. Ze waren ook een beetje geel. Het boek was dan ook al een paar jaar oud. Ik sloeg het open naar het hoofdstuk over de Drank van de Levende Dood. Ik wist er al best veel van, maar ik wilde toch nog een stukje verdieping over de drank in mijn opstel. En waarschijnlijk kon ik dat in dit boek wel vinden. Ik begon te lezen en ik vergat een moment dat ik in de bibliotheek zat. Ik vond het interessant om over Toverdranken te lezen. Vroeger maakte ik altijd heksendrankjes met Petunia. Dan gooiden we allemaal blaadjes en modder in een grote teil en roerden we erin met een tak. Ik glimlachte even. Wat waren we toen nog naïeve kinderen. Geen idee dat zoiets echt zou kunnen bestaan. Een stem haalde me ruw uit mijn herinneringen. 'Ehm.. Lily?' hoorde ik en ik keek met een ruk op. 'Severus.' zei ik klapte het boek instinctief dicht. 'Mag ik.. Kan ik gaan zitten?' vroeg hij met een aarzelende stem. Ons contact was echt een heel stuk stroever geworden. Vroeger was hij gewoon zonder aarzelen gaan zitten. Vroeger konden we nog gewoon met elkaar lachen en vrolijk zijn. Toen waren we kinderen, en kinderen deden nooit verkeerde dingen. Kinderen konden nog zoveel dingen tegen elkaar zeggen en het kwam altijd weer goed. Kinderen waren onschuldig. Maar wat Severus tegen me had gezegd.. Ik was het echt nog niet vergeten. En de mensen met wie hij omging.. Ik walgde van hen. Toch knikte ik dat hij kon gaan zitten. Hij moest nog een kans krijgen. Dat had ik er wel voor over. 'Dat is een interessant boek. Ik heb het al drie keer gelezen.' zei Severus en ik glimlachte even. 'Het is ontzettend interessant. Alles wordt ook duidelijk beschreven.' zei ik. Na een tijdje was de sfeer al veel minder gespannen en hadden we het over de wezens in het meer. We maakten grapjes en lachten samen. Het was ontzettend gezellig. We hadden in tijden niet meer zulke fijne gesprekken gehad. Madam Pince had ons al meerdere kwade blikken geworpen, maar het maakte niet uit. Het leek alsof ik mijn oude vriend weer terug kreeg en niets en niemand kon dat van me afpakken. Severus was zo anders geweest de laatste tijd, maar nu leek het weer vertrouwd. En het voelde ontzettend fijn.