Sirius

Verbijsterd keek ik Emma na toen ze door de deur naar buiten rende. Had ik weer iets fout gedaan? Natuurlijk had ik iets fout gedaan! Ik had haar zomaar bijna gezoend. En toen was Hestia binnengekomen. Hestia.. Ik had iets met Hestia.. Niet iets duidelijks of vast. Maar we gingen samen wel eens dingen doen. Ik keek naar haar en snapte opeens niet meer wat ik in haar zag. Ze zag er best wel bleek uit en haar haren glansden lang niet zo als die van Emma. Haar ogen waren ook een beetje dof en opeens ergerde ik me aan de moedervlek die onder haar oor zat. Volgens mij had ik dat zelfs nog wel eens schattig gevonden. Ik zag hoe ze een beetje verbaasd in de richting keek die Emma was opgerend, maar toch leek ze er niet veel aandacht aan te besteden. Dat irriteerde me ook. 'Sirius? Hoorde je wat ik zei? Zullen we iets leuks gaan doen?' zei ze met haar glimlach die ik ooit als 'stralend' had gezien, maar die bij lange na niet op kon tegen de glimlach die ik net op Emma's gezicht had gezien. Hestia was een schaduw vergeleken bij Emma. Als Emma een zwaan was, was Hestia een eend. Een doodgewone vijver eend die niet op kon tegen de schitterende witte veren van de zwaan. 'Sorry Hestia. Ik heb geen tijd.' zei ik en zonder haar nog een blik waardig te keuren liep ik langs haar heen, richting de astronomie toren. We mochten daar eigenlijk niet komen, maar ik had me daar nog nooit iets van aangetrokken. Ik opende de deur met Alohomora en even later liep ik de trap op. Toen ik bovenop de toren was gekomen, ging ik het balkon op en ging ik daar in kleermakerszit zitten. Ik keek naar de blauwe lucht. Het was al een tijd lang mooi weer geweest. Ik zuchtte even. Ik kwam hier altijd als ik alleen wilde zijn en over dingen na wilde denken. De laatste keer dat ik hier was geweest, was toen ik een brulbrief van thuis had gekregen. Emma. Wat was er toch aan de hand met Emma. Waarom spookte ze zo vaak rond in mijn gedachten en wilde ik zo graag weten wat er in haar omging? Waarom sprong ze er tussen al die meisjes zo duidelijk tussenuit? Waarom voelde ik me onzeker als ik in haar buurt was? Ik was nooit onzeker. Vooral niet als het om meisjes ging. Maar Emma.. Emma zorgde ervoor dat ik bij alles wat ik zei drie keer na wilde denken voordat ik het zei, omdat ik het goed wilde laten overkomen. Emma was anders.